Ruh hali!

Mancini'nin ilginç bir özelliği var. Başına geçtiği kulüplerle omuzuna şampiyonluk apoletinden önce göğsüne hep kupa şeref madalyasını taktı.

O takımların hiçbiri geldiğinde şampiyon unvanı taşımıyordu. O nedenle kupada teselli bulup takımı geliştirerek şampiyonluğu elde etmesi 'başarı' olarak değerlendirildi.

G.Saray son iki yılın şampiyonu. Mancini de ilk kez şampiyon unvanlı takımın başında. O yüzden bu sene kupada yarı finalde olduğu halde; ligde geride kalması, Şampiyonlar Ligi'nde geçen sezon performansını geçememesi, dahası dünkü gibi gel-gitleri bol bir oyunun ortaya konması Mancini'yi hedef tahtasının merkezine yerleştiriliyor.

Bursasporlu futbolcuların ligde Türk Telekom Arena'daki 6 gollü yenilgiyi unutturmak, kötü gidişe dur demek, kupayı kazanıp Avrupa'ya açılmak için ortaya koyduğu eforu takdir etmek lazım. G.Saray maç içerisinde zor duruma düştüyse bunda G.Saraylı futbolcuların yanlışlarından daha çok Bursalı futbolcuların doğruları yapmasındandır.
G.Saray adına dünkü oyunun eleştirilecek yanı, savunmada kademeleri kaybetmeleri, bunun sonucunda rakibinin ceza sahasına engelle karşılaşmadan gelmesiydi. Rijkaard döneminin sonundaki takımın performansını anımsattı. Mancini geldiği günden bu yana vidaları sıkmışken, savunmada en gevşek maç bu oldu.

Melo'nun kaçırdığı golden sonra direği tekmelemesi, Burak Yılmaz'ın penaltı olduğuna inandığı pozisyonda beklemediği karar çıkınca isyankar tavrı, kazanma hırsı adına sevimli görülebilir. Fakat kesinlikle sağlıklı bir ruh halinin sonucu değildi. Beraberlikte bunun etkisi vardı. Girdikleri gol pozisyonlarında sakin kalamadılar, defansta telaşa düştüler.

Sakin kalabilirlerse bu sonuca rağmen hala Mancini'nin geçmiş kariyerinde olduğu gibi kupa teselli madalyasını göğüslerine takabilirler!.. Sakin kalabilirler mi?