Rakibi kendisi

Jorge Jesus'un bu sezon hiçbir 11'ini eleştirmedim. Hatta eleştirildiği dönemde, yaptığı tercihlerin bir mantığı olduğunu da savundum. Ancak dün başlangıç 11'inin hiçbir akla uygunluğu yoktu. Oynamaya çalıştığında takımının bunu başaramadığını beyan etmiş Ersun Yanal'ın, kendi sahasında kalabalık savunmayla Fenerbahçe'yi durduracağı ortadayken, temposuz İrfan Can ve Pedro ile başlamak hataydı. Topu ayağına isteyen bu iki oyuncu, topla oynarken de fark yaratacak formda değilken üstelik.

Oosterwolde, Sevilla maçında hücuma destek vermekte zorlanmışken, onunla neyi zorlamayı hayal edebilirsiniz? Tek doğru Sevilla'nın en iyi oynayanlarından İsmail'in sahada olmasıydı. Onda da Arao ve İsmail ikilisinin olduğu bölgeyi üçlü oynayan Alanya'ya verdi. Önce sol bek sakatlığı, sonrasında ikinci yarı başındaki değişiklikleriyle bu hatasını düzeltmeye çalıştı. Bu değişiklikler sonrası Fenerbahçe'nin kendi ortalamasının altında kalan oyunu bile kazanmasına yetti. Bu da; Jesus'un başlangıç 11'inin hatalı olduğunun sağlaması niteliğindeydi. Maçı kazanırken sakatlanan oyuncularıyla üç puanı fazla bir bedelle aldı.

Şampiyonluk yarışındaki en kritik maçtı. Puan kaybı kendi sahalarında aldıkları yenilginin verdiği tahribatın çok daha fazlasını yapacaktı. Kazanarak şampiyonluk inancını daha da alevlendirdi. Son bir söz de Fenerbahçe'nin deplasman tribününü dolduran taraftarına. Kadıköy'de stadı dolduran ama doksan dakika iç sahada etkisiz kalabalık yapanlardan daha fazla oyuncularını evinde hissettirdiler. Jesus bu maçta kurduğu 11'e, taraftarlar da bu deplasman tribününe bakıp ders almalı. Bunları düzeltirlerse kalan haftalarda Fenerbahçe'nin tek rakibi kendisi olur.