Plansızlık ve imkansızlık

Hız ve kalite birleşince ilk yarı tabelada yazan skor, normal. Fakat Prandelli’nin bunu bozacak bir planı da olmalıydı. Arsenal maçından sonra Arsene Wenger “Hızlıydık, hızı ortadan kaldırdığımızda ikinci yarı Galatasaray’ın ne yapabileceğini gördük” demişti. En azından birbirine daha yakın durabilirler, topa sahip olduklarında pas trafiğini artırıp tempoyu düşürebilirlerdi. Rakibe “bugün hızlı oynamayın” diyemeyeceğinize göre, hızlı takımlara karşı alınacak önlemler neyse o alınırdı.

Sorun Dortmund’a yenilmek değil. Dortmund hiç yenilmeden bu kupanın final maçına yürüyebilecek kapasitede bir takım. Sorun, üç maçtır takımın puan alabilecek görüntüyü sergileyememesi. Bunun için bir planı olduğu hissi vermemesi. İkinci devreler hariç. Onda da Arsene Wenger’in dediği ortaya çıkıyor.

Cesare Prandelli, Hamit Altıntop’un söylediği gibi adaptasyon döneminde olabilir; ülkeyi, düşünce yapısını, oyuncularını tanımaya çalışıyordur. Kendi anlayışını yerleştirenene kadar zaman da istemesi doğaldır. Ancak bu sürede bir ışık da vermelidir. Dün Galatasaray’ın Prandelli ile nasıl bir takım olacağı ışığı yoktu.

İki Şampiyonlar Ligi maçından bu yana söylediğim bir şeyi tekrarlayayım. Artık iyi futbolcu kavramımızı değiştirmeliyiz. Kim iyi futbolcu, Avrupa’da kulüpler hangi tarz oyunculara yöneliyor bunu iyi analiz etmeliyiz. Dinamik oyuna ancak böyle adapte olabiliriz. Hem yetiştirirken, hem transfer ederken buna dikkat etmemiz gerektiği, üç maçtır ortada. Prandelli’nin de tek mazereti bu olabilir.

Maça dair şunu söylemeli. Dortmund “kazanacağım” diyerek başladı. Dortmundlu futbolcular Galatasaray defansının arkasına çok kolay sızdı. Hücumda genişliği kenar çizgilere kadar açmadan kullandılar, ceza sahası yan çizgisi hizasından dip çizgiye pas veya çalımla inerek yerleşim hatalarını kullandılar. Geriden gelen oyuncularına şut pozisyonu yaratacak pasları attılar. Orta yapmadılar. Hedefe pas attılar. Buna karşı koymak zordu, ama imkansız değildi.