Kişilikli oyun

Futbol maçını güzelleştiren en önemli unsur, futbol oynamaya niyetli iki takımın sahada bulunmasıdır. Dün Fenerbahçe'nin karşısında böyle bir rakip yoktu. 
Takımda defansif özelliğe sahip oyuncuların hemen hepsi sahadaydı, onların da ilk amacı Fenerbahçe'yi durdurmaktı. Bazen sertlikle, çoğu zaman 60-70 metrelik pastan çok öylesine ileri vurulan toplarla seyir zevkini bozkıra gömdüler. 
Buna Fenerbahçe'nin pasla alan kat etmeyen orta saha merkezi oyuncuları eklenince, iş kenarlarda oynayanlara kaldı. Nani, Gökhan, Hasan Ali çırpındılar. Markovic de önünde bulduğu bir topu arka direkte Fernandao'ya gol yaptırdı. Rıdvanvari bir pastı ki, hücumdaki diğer arkadaşları ayak uydursa forvetler yıldız olur!.. 
Uzun oynayacaksın, Stancu ya da El Kabir'den biri Fenerbahçe'nin stoperleri ile hava topuna çıkacak, Landel ya da boştaki diger forvet arkaya kıvrılacak. Gençlerbirliği'nin gözle görülür gol planı bununla birlikte duran toplardı. 
Kazandıkları az sayıda duran topu etkili kullanamadılar. Yüksek oynadıkları uzun toplarda da Kjaer ve Alves geçit vermeyerek iyi oynadılar. 
Oysa Gençlerbirliği ikinci devrenin kısa kısa bazı bölümlerinde topu yere indirip ayağa oynadığında daha etkili olduklarını görebilmelilerdi. Ancak hoca değişiklikleri ile oyun kimliklerini kaybetmişler. Bu sene işleri zor. 
Fenerbahçe ise önde baskıyı artık kimliği haline getirdi ki, bu özelliği sayesinde genellikle zorlandığı Ankara deplasmanında zorlanmadığı bir 90 dakika oynadı. 
Fernandao biraz daha bitirici olsa (ki Hopf da başarılıydı) farklı bir galibiyet alabilirdi.