Kıpırdanma!

Bazen sofraya sadece karnınızı doyurmak için oturursunuz. Ne üzerinde dumanı tüten taze bir ekmek, ne de saatlerce yavaş yavaş pişmekten ilik gibi olmuş kuyu kebabının damakta bırakacağı lezzet süsler hayalinizi. Ne bulduysanız iştahla saldırırsınız. Herşey de lezzetli gelir.

Karabük deplasmanında Galatasaray'ın hali tam da buydu. Sadece kazanmak için oynadılar. Oyunun kalitesinden, izleyenin zevk almasından daha çok son dönem deplasmanlarda yaşadıkları buhranlı dakikaları tekrar etmek istemez gibiydiler.

Defans dörtlüsü ile onların önünde oynayan orta saha dörtlüsü (Dzemaili solda, Melo-Selçuk ortada, Hamit sağda) birbirine yakın oynayarak boşluk bırakmıyor. Kendi sahasının 25-30 metresine kurulan bu duvardan daha kopuk ileride Sneijder-Burak ikilisi bulunuyordu. Kaptıkları topları bu oyunculara aktarıp sonrasında derinlik yaratarak hücum ettiler. 5'inci dakikada Burak'ın ve 20'inci dakikada Dzemaili'nin yarattıkları tehlikeler, bu anlayışın sonucuydu. Bunu yaparken de keyif aldılar.

Karabükspor orta sahasının merkezinde benzer özellikli ikilinin bulunması (Aykut-Yiğit) topu daha olumlu kullanmalarını olanaksızlaştırdı. Hakan Özmert de tek başına yetersiz kaldı. Son yıllarda lig takımlarının en temel özelliklerinden biri bu. O bölgeyi fazlaca iri kıyım, topla alışverişi çok iyi olmayan ama iyi kesicilerden kuruyorlar. Bu da iyi oyunun önündeki en büyük engel.

Karabükspor'un öndeki üçlüsünün top saklamaktan uzak olması da (Onur-Akpala-Kumbela) Galatasaray'ın defansta rahat nefes almasını sağladı. İlk yarının sonlarına doğru Sabri'nin bölgesinin arkasına sarkarak iki cılız atak denemesi yaptılar.

Galatasaraylı futbolcuların hücum sürekliliği olmayan, kendi iyi oyunlarından çok rakibin yetersizliklerinden kaynaklanan üstünlükleri, maçın ikinci yarısına iştahla başlamayınca buhar oldu. Önce oyun, sonra duran toptan yedikleri golle tabela dengelendi. Karabükspor daha çok denemeye başladı. Rakip ceza sahası civarında bitiricilikleri yetersizdi.

Galatasaray'ın attığıı ikinci gol öncesindeki iyi oyun, Sneijder çıktığı için değil; Umut girdiği için sergilendi.

Galatasaray'ın vasat oyununda beğendiğim bir diğer bireysel performans Melo'ya aitti. Takımdan uzak kaldığı dönemde fizik olarak depolarını doldurmuş. Önümüzdeki milli maç arasını da düşünürsek, gelecek 4-5 hafta orta sahada onun iyi oyununa şahit olabiliriz. Bu durum Selçuk'un da toparlanmasını sağlayabilir.