İşler kötü giderken

Sporda akışta olma hali vardır. Sporcu tamamıyla kendini kaptırır ve işler sanki kendiliğinden oluverir. Sporcular bunu ‘tepe noktasında olmak’ olarak tanımlar. Fenerbahçe’nin başardığı da bu seviyeye gelmiş olmasıdır!
Gole kadar maça dahil olmamış bir topluluk görüntüsü verdiler. Penaltı kaçırdılar. Rakipleri bir kişi eksik oynasa bile onların dengesini bozacak hamleleri saha içinde yapamaz haldeydiler. Orta saha oyuncuları üretken değildi. Ancak bildiklerini ısrarla yapmaya devam ettiler ve maçın belki de daha erken kopmamasının sebebi olan Kuyt’ın defans arkasına attığı akıllı kafa pasıyla Emenike en iyi yaptığı işi gerçekleştirdi. Gol atmak değil rakip arkasına koşu yapmak. Kaleci Evren’in kötü yer tutması sonucu gol gelince işler çorap söküğü gibi çözüldü.
İşler kötü gider gibiyken aslında maç içindeki senaryoların da kendi lehlerine geliştiğini de vurgulamalı. Bilal Kısa sakatlandı, Sonko kırmızı kart gördü, Niasse’ın forvetteki partneri stoper oldu. Hamza Hamzaoğlu Bruno’yu stoper oynattığı için golleri yedi demek popülist bir yaklaşım olur. Gerçeği de tam yansıtmaz. Fakat Bruno’nun stopere gelmesi, Niasse’ı yalnızlaştırdı ve Akhisar’ı hiç ileri gidemez hale getirdi. Bu dakikalarda Ersun Yanal, Mehmet Topal’ı iki stoperinin arasına çekip Hasan Ali Kaldırım’a da ileri çık talimatı vererek rakip sahada bir kişi fazla oynamayı istedi. Devrenin bitimine yakın gelen gol bu hamlenin sonucu değildi.
Webo’nun oyuna dahil olmasıyla gerçek anlamda 4-4-2’ye dönmesi işi koparan asıl hamleydi. Aykut Kocaman tarafından kurulan takım, Ersun Yanal’ın atlet antrenmanları ile sahada çok daha güçlü, ayağa yere basan takıma dönüştü. Skor da alınca, maç içinde işler kötü giderken bile akış halindeki futbolcularıyla iş bitiren takıma döndü. Ligin ikinci yarısının ilk maçını evinde Konyaspor’a karşı oynayacak Fenerbahçe, bu da önündeki dört maçın üçünü evinde oynayacak demektir. Bunları kazanması halinde kritik maç haftaya deplasmanda oynayacağı Karabük karşılaşmasıdır.