Havuza düşen damla!

Eğer hazırlık maçları ölçü olsaydı, bugün futbolcularımız Brezilya bavulunu hazırlıyor olurdu. Düşünün Cristiano Ronaldolu Portekiz'i evinde perişan etmiştik. Takımın hazırlık kampı öyle ümit vericiydi. Ancak resmi maçlarda iyi oyuna karşın tabelayı lehimize çeviremedik ki, şu anda Fransa 2016 öncesi başka bir kaynaşma kampındayız.

Milli futbolcularımız Kosova maçının ardından yine olumlu futbol sergiledi. Ancak bir önceki tecrübemizle abartmamayı öneririm. Tek dileğim bu sefer hazırlık maçlarındaki ciddiyeti resmi maçlara taşıyalım, yeter! Düşüncem, Abdullah Avcı'ya yaptığımız gibi ''falanca neden kadroda yok'' diyerek durduk yere arıza çıkarmazsak daha rahat taşırız. Arıza çıkaran olursa da Fatih Terim, gözlüğünün üzerinden tek kaşını kaldırıp şöyle bir bakacaktır!

Zaten ikincilerin de direkt Fransa 2016'ya gidecek olması, Fatih Terim formayı kime verirse versin, dün İrlanda karşısındaki ciddiyeti sahaya yansıtacaktır. Fakat dedim ya sütten ağzı yanmış bizlerin yoğurdu üfleyerek yemesinde fayda var!..

İstikrarlı bir şekilde turnuvalara gidememeye başlayınca 'totemci taraftar' modunda yazdığım bu temenniler sonrasında takıma göz atarsak; o çokça duyduğunuz 'oyuncu havuzumuza' bir iki isim daha ekledik diyebiliriz.

Yetenekli ama fırsat bulmamış oyuncular (Ahmet İlhan, Ozan Tufan, Tarık Çamdal, Oğuzhan Özyakup) o havuza düşen yeni damlalar oldular.

Zaman zaman sahada bütünlüğümüzü koruyamadığımız anlar olmadı değil, ama kenar talimatlarına duyarlı bir oyuncu grubu vardı. Sahaya anlamlı dağılımımızı kusurlaştırmamız gerektiği yediğimiz golde bir kez daha ortaya çıktı. Topu kaptırdıktan sonra müdahale edemedik.

Gökhan Gönül ve Caner Erkin takımın tecrübeli isimleri olması nedeniyle değil, en dinamik oyuncuları olmalarından takımın en iyileri olarak sivrildiler. Kloop'un da dediği gibi yeni futbol düzeninde artık ihtiyaç duyulan dinamizm!..

Onur Kıvrak, kulübü Trabzonspor'dan sezon boyunca 'tek başına maç kurtarma' konusunda idmanlı olduğundan, takım teklediği yerlerde onun performansı ile ayakta kaldı.

Tony Cascarino ve Niall Quinn isimleri kadar karizmatik forvetlerdi. Onlarsız İrlanda futbolu azı dişleri çekilmişi andırıyor yıllardır. Lokmayı çiğniyorlar, yutamıyorlar. Dün olduğu gibi...