Devre başları

Başakşehir her iki yarının ilk yirmi dakikalarını çok iyi oynadı. Gökhan İnler ve Emre Belözoğlu, set oyunlarında rakibin defans ile orta saha hattının arasına girmeye başlayınca ikinci yarının başında net pozisyonlar da ürettiler. Mossoro daha sakin kalabilse yapacağı doğru tercihlerle maçı o dakikalarda koparabilirdi. 

Ludogorets geçen sezon Şampiyonlar Ligi grup maçlarında sadece Arsenal deplasmanında kaybetmişlerdi. Geçen yılki kadrosuna eklemeler yapan Bulgaristan ekibi, deplasman takımı özelliğini kaybetmediğini gösterdi. Onlar da bir iki pozisyonda maçı Başakşehir FK için daha da zor hale getirecek net pozisyonları kaçırdı. 

Ludogorets’in oyun tarzı hani Abdullah Avcı’nın adı İstanbul Büyükşehir Belediye olduğu dönemde oynattığı oyuna benziyordu. Topa hakim olmak istemeyen, kendi alanında iyi yayılarak bekleyen ve hızlı çıkışlarla tehlike yakalayan bir anlayış. 

Adebayor etkisizdi. Onun yerine oyuna giren Mevlüt Erdinç daha etkisizdi. Emre Belözoğlu yine kusursuza yakın bir futbolla takımı yönetti. Abdullah Avcı’nın takımı kontrol-tek pas yapmadan, kısa tek paslı topu hızlı çevirdiği dakikalarda Avrupa Ligi seviyesinin üzerinde olduklarını gösterdi. Böyle oynadıkları dakikalarda rakibine hem oyunlarını kabul ettirdiler, hem de pozisyon buldular. Bunu daha uzun süre oynadıklarında istediği skoru alan taraf olabilirler. 

Ceza sahası içinde kalabalık olmayı ve temaslı oynamayı seven Ludogorets karşısında yüksek toplarla oynamamak iyiydi. Fakat Caiçara ve Clichy’i hücum setinde oyuna soktukları, onların çizgiden yerden dışarıya çıkaracakları oyunu deneyebilirlerdi, ki bir kez denendiğinde etkili olunmuştu. 

Grupta deplasman takımları iyi başladı. Elbette kazanmak büyük moral ve avantaj olacaktı. Fakat zor ve herkesin birbirini yenebileceği grupta yenilmemek de önemli. Bunu deplasmana da taşıyabilirse, içerde oynayacağı grubun son maçını finale çevirebilir.