Çöl sıcağında futbol: Ön yargı, şüphe, ilham, azim ve bilim

Yürüyorsun. Uzun uzun, karşında beliren stadı görerek; adeta çölde bir vahaya ulaşmak ister gibi yürüyorsun. Katar'daki Dünya Kupası'nın bendeki özeti bu. Bir kere zihninize yerleştirilen, "Bu Dünya Kupası Katar'da yapılmamalıydı" yargısını fırlatıp bir kenara atın. Buraya gelen taraftar, kupanın tadını çıkarıyor. Şu ana kadar da en iyi Arjantinliler.

BURUN KIVIRMAK, ÜSTENCİ BAKIŞ...

Geçmiş turnuvalara göre sokak neşesinin az olmasının sebebi, Katar'ın sosyal yaşamı değil, çöl sıcağı. Düşünün ki, burası için en uygun ikim yaşanıyor. Yine de sıcak. İnsanlar gündüz otel odalarında veya alışveriş merkezlerinde vakit geçiriyor. Akşam futbolun keyfini çıkarmak için statları dolduruyor. Dünyanın böyle bir iklimi, coğrafyası ve insanı var. Dünya Kupası, dünyanın renklerini gösterdiğine göre burada nasıl yapılır, burun kıvırması çok üstenci bakış. Ha, evet turnuvanın veriliş şeklini eleştirebilirsiniz, ancak buraya neden verilmiş denecek bir turnuva yok burada.

DR.COOL İLE ÇÖL SICAĞINDA ÜŞÜME...

Bir kere statlar konforlu. Ve serin. Üstü açık bir statta iklimlendirmeyi başarmak, iyi iş. Ardındaki isim Prof. Dr. Saud Abdul-Aziz Abdul-Gani. Lakabı 'Dr.Cool'. Çöl sıcağında üşütmeyi başardı. Dezavantaj denilen küçük yüzölçümü, günde iki maç izleyebilmek için avantaj. Bazı gazeteciler günde dört maça gitme meydan okuması bile yaptı.

Khalifa Stadı dışında tüm statlar yeniden inşa edildi. Bu nedenle tüm statlar modern. Çevreleri, otopark ve etkinlik alanları düşünülerek çok geniş tutulmuş. Turnuva boyunca ücretsiz kullanılan metrodan çıktığınızda alışveriş merkezine girip, vakit geçirdikten sonra stada gittiğiniz (yürüyerek) stat da var; çıkıp o geniş alanı yürümekten başka yapacak bir şeyinizin olmadığı da. Kesinlikle favorim hikayesini sıkça duyduğunuz, konteynerden yapılma '974 Stadı'. Bir kere çok sevimli.

KIRMIZI HALIDAN STADA GİRİŞ...

Stat girişleri genelde geniş alandan dolayı yoğun değil. Rahat giriyorsunuz. Ancak en rahat VVIP'ler giriyor. VIP biletinden daha iyi bir şeyin olduğunu bu turnuvada gördüm: VVIP bileti. Stadın kapısına kadar limuzin veya helikopterle gelip, kırmızı halıda yürüyerek giriş yapılıyor. Turnuvaya stat girişlerindeki konforun tersi giriş yapan takım kuşkusuz Arjantin. Arjantin maçlar ilerledikçe kendilerini önemli hissettirdi ve saha içindeki konforlarını da arttırdı. Grup aşamasında gelen sürpriz sonuçların, sonraki aşamalarda favorilerin erken elenmesine yol açacağından, kupanın zevkini kaçırdığı söyleniyordu. Bu yazıyı yazarken çeyrek final eşleşmeleri şöyle: Hollanda-Arjantin, İngiltere-Fransa, Brezilya-Hırvatistan. Eh! Hiç de fena değil. O sürprizler tadını kaçırmadığı gibi son maçları daha çekişmeli kıldı. Almanya'dan bahsetmiyorum. Golcüsü olmayan Almanya mı olur? Messi ve Ronaldo'nun son dansından bahsederken, Neymar diğer yandan beni unutmayın bakışı attı, son 16 maçında. Katar'da muhtemel son turnuvalarını izlediğimiz yıldızların yanı sıra yıldızını parlatan gençler var. Şu ana kadar Jude Bellingham, Enzo Fernandez, Julian Alvarez ve Mbappe en iyi performans sergileyenleri.

MBAPPE'Yİ KİM DURDURUABİLİR!

Polonyalı sağ bek Matty Cash, ikinci tur maçından sonra: 'Mbappe bacaklarımı yaktı' dedi. Cidden rakibini hırpalayan bir sürati ve gücü var. Kendisi yorulmuyor. Eskiden bunu Ronaldo yapardı. O şimdilerde süper güçleri azalsa da tribünler ve objektifler üzerinde hala çok etkili. Her hareketi statta uğultuya ve deklanşör şakırdamasına sebep oluyor. Bu arada Cash, "Mbappe'yi İngiliz Kyle Walker durdurabilir" demiş. Göreceğiz!

KANSERİ YENEN HOCANIN AZMİ

Luis van Gaal son 16'da kolektif futbolun ürünü goller atan takımıyla 'Total Futbol' kavramına karşı çıkmak için doğmuş diyenlerin oluşturduğu sis bulutunu dağıttı. Dahası futbolcularına ilham veriyor. Hollanda baş antrenörü, Nisan ayında prostat kanserinin agresif bir formu nedeniyle radyasyon tedavisi gördü.

Ve Dünya Kupası elemeleri sırasında oyuncularından teşhisini sakladı. Maçlardan sonra geceleri hastanede geçirdiğini bilmiyorlardı. Şimdi kanseri yenen hocalarının azmi, zora düştüklerinde bakacakları rehber olarak duruyor yanı başlarında. Gareth Southgate'in İngiltere'si çeyrek finalde son dünya şampiyonunu geçerse, buraya gelmekten çekinen İngilizler koşar adım Doha yolunu tutar. Uzun süre sonra güven verir şekilde oynuyorlar. Zayıf halkaları yine de Southgate. Paradoks!

MUTLULUK, DANS VE GERÇEK PARTİ...

Katar'daki ana medya merkezi Brezilya'nın gruptaki son maçı öncesi 'Pele öldü mü' sorusuyla çalkalandı. Kızının açıklaması ölmediğini söylüyordu. Şüphe, son 16 maçı öncesi Pele'nin duygusal sosyal medya mesajıyla kalktı. Sao Paulo'daki Israelta Albert Einstein Hastanesi'nde evlatlarını izliyordu. Onlar da tam da onun dediği gibi; futbolun bir mutluluk, dans ve gerçek parti olduğunu göstererek oynadı. Yürüyorlar. Tıpkı Maradona'nın izinde olan Arjantin, futbolu eve döndürmeye kararlı İngilizler, unvanlarını koruma kararlılığındaki Fransızlar gibi... Bu yürüyüşün sonunda birinin yolu kupaya çıkacak!