Bıraktığı yerden

Sol göğsünün üzerindeki dört yıldızın gururu ve Türkiye Kupası’nı da kazanmış olmanın güveni ile Galatasaray maçın favorisiydi. Üstelik Bursaspor ideal oyuncularından yoksundu. Buna karşın Bursaspor maça kontraataklarla etkili başladı. Defansif olarak güçlü, ofansif yaratıcılıkta eksik olan yeşil-bayazlılar etkili oldukları bu dakikalarda Muslera’ya takıldılar.

Galatasaray ilk çeyrekte oyunu dengeleyerek başlangıç stratejilerini uyguladılar.

Bilal Kısa ve Selçuk İnan’lı orta saha merkezi top rakipteyken topu kazanma konusunda zayıf kalabilir, ancak top ayaklarındayken topu kaybetmeme konusunda güçlü olacakları kesin. Selçuk ve Yasin’I pasör olarak kullanıp rakip arkasına gidebilecek Burak, Podolski  ve Yasin’e orta mesafeli paslarla orta sahada fazla pas yapmadan oyunu rakip ceza saha civarına çektiler.

Hamza Hamzaoğlu bu maça özel mi olacağınrı ilerleyen karşılaşmalarda anlayacağımız bir starateji ile oynadı. Hücumun kanat oyuncularının ikisini birden merkeze çekerek Bursaspor kalesini cepheden zorladı. Bu Podolski ve Yasin’in bitiriciliklerini kullanmak ve kanatlarını iki kişi ile kapatan Bursasporlu oyuncuların markajından kurtulmak açısından akıllıcaydı. Gol de böyle bir pozisyonda geldi.

İkinci yarı Galatasaray oyunu domine etmese de tempoyu ayarlayan taraftı. Daha doğrusu temponun yükselmesine izin vermediler. Oyunu soğuttular, bazı bölümleri yürüyerek oynadılar ve Bursaspor’u oyunun içerisine sokmadılar.
Hamzaoğlu öndeki hücum oyuncularını oyundan alarak Bursaspor’un hücum koşularına karşılık verecek defansif direnci yüksek oyuncularını yerleştirdi.

Geçen sezonun son dönemindeki oyun anlayışına benzer bir anlayışla tabelayı 1-0’da tutarak kupa serisi bozmadılar.
Sezonun ilk resmi maçı sonrası Galatasaray için şu tespit doğru durur; Sarı Kırmızılar geçmiş sezonun gerisinde değiller, ama bıraktıkları noktadan öne gitmiş de durmuyorlar. Artıları ne yapacaklarını bilen “oyun ezberi” oluşmuş bir takım.
İlk resmi maçını taşlamayla açtık! Daha iyilerine özenirken biz bunu mu hak ediyoruz? Taraftarı tribünlerden uzaklaştıran yönetim anlayışları tartışılabilir, ama taraftarın da şapkasını önüne alıp düşünme vakti geldi. Süleyman Seba sezonunda takım otobüsüne kurşun sıkıldı, Hasan Doğan sezonunda da maça giden futbolcuların otobüsü taşlandı. Daha ne olabilir!