Adım adım...

Son üç turnuvaya katılamayıp kendi yalnızlığına sarınmış, eski mutlu günlerin hayaliyle yaşayan Türk milli futbolu yeni bir yolculuğa çıktı. 

Uğurlu olsun!
2008 Avrupa Şampiyonası'ndan sonra katıldığımız üç turnuvanın eleme gruplarında büyük abi rolünde sırasıyla İspanya, Almanya ve Hollanda vardı. Yola hep onları geçeriz diyerek çıktık.

Avrupa Şampiyonu İspanya'ya futbol dersi vermeye çalıştık. Baktık Bosna-Hersek'in bile gerisinde kalmışız. Almanya'da Almanya'ya Almanya gibi oynamaya kalktık misal. Avrupa Şampiyonası finalisti ve Dünya Kupası yarı finalistine kendi evinde gününü göstermek isterken üç yediğimize dua ettik. Adamlar puan kaybetmeden çıktı gruptan. Tarihinin en kötüsü dediğimiz Hollanda bir beraberlik alıp bitirdi de grubu kahrolduk. Play-off'u göremedik. Tüm bunlar büyük futbol ülkesiyiz, cesur olmalıyız, iddialı konuşmalıyız ki kazanalım derken geldi başımıza.

Oysa ihtiyacımız olan akıllı ve gerçekçi davranmaktı. Eksiklerimizi görebilmekti. Bunları bilerek yarışmak. Kendiyle barışık halimizle kazandıkça cesaretlenmek.

Dün çıktığımız yeni yolda umarım bu sefer aynı hatalara düşmeyiz. Onur-Arda basın toplantısındaki Arda'nın ('kurtlar vadisi') racon kesen halimize tuttuğu ayna, İsveç karşısındaki oyunla birleşince umutlanmdan edemiyor insan. Tahtaya vurun ya da yeni formanın nazar boncuğu korusun!
Maç öncesi kampta, sonra golden sevincinde, ligde birbirinin boğazına yapışması beklenen futbolcuların omuz omuza sarmaş dolaş pozlarını görünce 'bu kez olacak galiba' diye mırıldanmadan edemiyor insan.
Fakat tecrübe ile sabit abartmamak lazım. İbrahimoviç'ten beklenen hareketleri yapan da bizim Arda, Mevlüt; topu bir an dalgınlıkla kaptırıp golü yediren Semih de bizim. Sadece bir hazırlık maçı oynadık. Hatalarımızı görür. Onları düzelterek gidersek ve kendimizi 'Biz Hollanda'yı geçemeyecek ülke miyiz' kandırmacasına kaptırmazsak, laf üretmeyip çok çalışırak eylem yaparsak 2016'ya gitmekle kalmayız. 2020'lerin söz sahibi olacak ülke futbolunun temelini atarız. Adım adım...

Caner'i Olcan'a, Selçuk'u Volkan'a, Burak'ı Mevlüt'e düşman etmeden yaşayabilirsek üç turnuvadır sarındığımız yalnızlık örtüsünü atarız bir kenara!...