Yazarlar

Hüseyin Besli

Hüseyin Besli

atifhuseyin@gmail.com

“Bir tek lale görmedim”

Ne zaman Kamil ile sohbet etmeye kalkışsak, söz dönüp dolaşıp 'Vahdettin'in Köşkü'ne gelip dayanır.

Şimdilerde Cumhurbaşkanlığı ofisi olarak kullanılan Çengelköy-Vahdettin'in Köşkü denilen yer Kamil Kazdal'ın doğup büyüdüğü mekanlardır.

Kamil'in babası köşkün bitişiğindeki araziyi işletmektedir, orada ziraat yapmaktadır.

Komşu olmanın ötesinde, o vakitler Vahdettin'in köşkünün sakinlerinin tamamı kadın olduğu için bütün işlerini Osman Kazdal görür;

Tabiri caiz ise evin (Köşkün) erkeğidir/kahyasıdır Osman Efendi. Dolayısıyla çocukları da köşkün çocukları.

Köşk onları o kadar kabullenmiştir ki; Kamil; "çocuktum ama hatırlıyorum. Babam ramazanlarda iftar verirdi. İftar programı köşkün büyük salonunda, köşke ait gümüş çatal bıçak takımları ve nadide porselen tabaklar ile gerçekleşirdi."

Yine Kamil'in anlatımıyla; Kazdalların komşuları sadece Sultan Vahdettin'in kadınları değildi.

Özellikle yaz aylarında köşke, arazide bulunan diğer müştemilatlara başka aileler de gelirdi.

Mesela bunlardan bir tanesi de İhsan Kongar ve ailesidir. (Emre Kongar'ın babası)

Rahmetli İsmail Kazdal da; "Ben ilk kitabı İhsan Kongar'ın kütüphanesinden alarak okudum demişti.

Bu arada, ortanca kardeşe Ergün ismini bizzat Vahdettin'in Hanımı vermiştir.

Kamil ise; "Annem hep sakladı... İhsan Kongar'ın oğlu Engin Kongar dağcıydı. Toroslar'da Demirkazık zirvesine tırmanırken düşüp ölmüştü. Annem o gazeteyi saklardı..."

Kamil'in asıl altını çizdiği; "Köşkte hiç lale yoktu biliyor musun? Köşkün bahçesi sanki zambak bahçesiydi. Köşkün çiçeği zambaktı. Laciverti, beyazı her tondan zambak...

Mesela büyük havuzun (havuz hep kuruydu, biz içinde top oynardık) çevresi lacivert zambaklarla, yandaki setler beyaz zambaklarla vs. doluydu.

Ama ben, bir tane bile lale görmedim."

Hüseyin Besli Diğer Yazıları