Tarif edilemez!

Gençlerbirliği’nde Ümit Özat’ın 5’li defansının bu kadar kolay pozisyon vermesi çok şaşırtıcıydı. Arkaya atılan toplara hep seyirci kaldılar ama daha da şaşırtıcı olan, Trabzonspor’da Rodallega’nın gol vuruşlarının vasat altı kalışıydı. Diğer gol umudu N’Doye’nin da artık orta saha kimliğine bürünmesi (bunu da başarıyor) nedeniyle Trabzonspor, oyun üstünlüğünü kurdu ama gol yollarında rakibi hiç bunaltamadı. 

Olcay’ın savrukluğu, sonra da herkesin gözünün içine bakar hale geldiği Yusuf Yazıcı’nın markajdan kurtulamaması nedeniyle bordo-mavililerin ilk yarının son bölümünde etkisi iyice azaldı. Gençlerbirliği defansı 4’lüye çevirdi, ileride çoğalmaya başladı. Oyuna denge geldi, devre bitti. 

Maçın bir başka şaşırtıcı anı da Okay’ın sakatlanmasının ardından Ersun Yanal’ın yaptığı değişiklikti. Açıkçası herkes Yanal klasiğini, yani Aytaç veya Bero’yu bekliyordu ama Castillo oyundaydı. Hızlı hücum ve kanat etkinliğiyle ikinci yarıda ibre yine Trabzonspor’a döndü, baskı iyice arttı. Çok yaklaştı ama topu 3 direkten geçirecek ayaklara bir haller oldu, böylece bu yılki Fırtına dramatik şekilde durdu. 

Futbolun süsü gol yoktu ama dünün en güzel yanı tribünlerdi. Şehit Kaymakam Muhammet Fatih Safitürk’ün vasiyeti üzerine Trabzonspor’un maçını izlemeye gelen Mardinli çocukların yaşadığı-yaşattığı tarif edilemez duygular her şeye anlam kattı. 

FRİKİK İŞKENCESİ! 

Bu arada, bir şekilde çözüme ulaşmasını umutla bekleyeceğim bir konu var: Son zamanlarda frikik kararı verilince futboldan soğur hale geldi herkes. Tıpkı bu maçta olduğu gibi: Önce faul tartışması, bazen de kavgası yapılıyor. Sonra sakinleşme dönemi. Ardından zoraki baraj kurulması, hakemin ayakla sayıp mesafeyi belirlemesi, spreyle çizmesi.. O arada barajın yine bozulması da cabası. Ve nihayet kullanılması. 2-3 dakikada kullanılınca sevinir hale geldik! Bir devrede 3 tane frikik olduğunu düşünün.. Hakemler bu süreyi kısaltmanın bir yolunu bulmalı artık.