Taktik değil adalet!

İlk bölümde iki takım da kendi sağ tarafından etkili ataklar geliştirdi. Kasımpaşa, Murillo destekli Trezeguet ile hızlı hücum dersi verdi, Trabzonspor da Burak Yılmaz’ın yardımıyla Abdülkadir ile sağ kanattan tehlike yarattı. Sanki orta sahada kimse oynamıyordu! Baş döndüren karşılıklı ataklar sürerken ilk hamle Rıza Çalımbay’dan geldi. Sol kanatta sıfır katkı ile oynayan N’Doye’u sağa çekti, Abdülkadir’i ise sola. O ana kadar bir kanat çalışıyordu, bu değişimle ikisi de durdu!
Bu verimsiz hamleyi kullanmak yerine, Kemal Özdeş de aynısını yaptı, Trezeguet’yi sola aldı, Eduak’la yer değiştirdi. Halbuki Trezeguet, Bordo-Mavililer’in sol kanadını mükemmel kullanıyordu, solda o da durdu! Böylece hızlı atakların yerini, kontrollü oyun aldı. Orta alana kadar gelip bu bölgeyi kalabalıklaştıran Burak’ın da arzulu futboluyla katkı yaptığı set oyununda Trabzonspor daha etkili oldu. Aynı oyuncunun ilk yarının uzatma anlarında adeta iğne deliğinden geçirerek attığı gol, klasına çok yakıştı.
Burak’ın gol dışında Trabzonspor adına yaptığının onda birini yapacak bir isim yok Kasımpaşa’da. Üçüncü bölgede top saklayamıyor kimse. Gözler halen Adem Büyük’ü arıyor, 10 yabancıyla oynayan bu takımda kalsa, katkısı büyük olurdu sanki. Akbaş’ın da sakatlanmasının ardından kulübesi dahil yarım stoperle oynayan Trabzonspor defansını yıpratacak kimsesi yoktu ev sahibi ekibin. Maçın kader anı son dakikada yaşandı. Burak’ın kaptırdığı topta Rangel müsait pozisyonda pas vermedi, Onur gole engel oldu. Dönen topta Olcay pas verdi, Rodallega attı. Sonrasında da yine yardımlaşma eseri gelen Bero’nun golü. 
Trabzonspor’da yükseliş devam ediyor, hem de üzerine katarak. İsteyerek, hak ederek ilerliyor. Çalımbay’ın belki henüz taktik yönü değil ama; takım içi adalet sağlaması ve futbolculara aşıladığı güven, bu gelişimin en önemli nedeni. ‘Çalımbay öncesi ve sonrası Trabzonspor’ için artık, ‘dağlar kadar fark var’ ifadesini net olarak kullanabiliriz.