Herkes O’nun gözünün içine bakıyor!

Okay Yokuşlu gibi artık ‘genç’ statüsünden çıktığı düşünülen bir oyuncunun, kendi ceza sahası önünde paralel pas yapma hatası ile maça geride başlayan Trabzonspor’un bu gole erken yanıt vermesi çok önemliydi. Aksi halde Atiker Konyaspor’da Fofana –Traore ikilisi Süper Kupa maçındaki gibi yine yıldızlaşabilirdi. Golün sahibi Burak’ın dönüşü, Trabzonspor’un şimdilik geçen sezondan tek farkıydı. Belli ki bu sezon herkes Burak’ın gözünün içine bakacak. O da iyi niyetle bu yükü kaldırmaya çalışıyor. Ama en büyük özelliklerinden birisi; defans arkasına koşuları ve bire bir yakaladığı rakibi geçip tek vuruşları olan Burak Yılmaz’ın her kornerde defansa gelip top çıkarmaya çalışması, bu artısını ortadan kaldırıyor. Zaten ileride yükü ağır olan oyuncudan Ersun Yanal’ın bir de geride beklentide olması kafa karıştırıcı.
Belki de dayanılmaz nemin maça etkisi çok olmuştur. ‘Formsuz’ diyebileceğimiz kişi sayısı o kadar çoktu ki. A. Konyaspor’un aksine, Trabzonspor orta sahası maçın en kötüleriydi. Okay-Kucka ikilisi oyunu hızlandırma ve açma görevlerinde sınıfta kaldılar. Bütün takımlara sıçrayan ve hesap-kitapları altüst eden ‘çılgın transfer dönemi’nin ürünlerinden Kucka’yı şimdilik mazeretli sayıyoruz! Ayrıca; Olcay ‘yine’ etkisiz, geçen sezon yakalanan geçici çıkışın mimarları iki bek Pereira-Mas’ın da katkısı az olunca Trabzonspor rakibi bunaltamadı. Mustafa Akçay’ın öğrencileri ise takım bütünlüğü anlamında daha iyiydiler. Ama maçın en iyilerinden Moke ve Ali Turan’ın son dakikalardaki gafleti, hem de Burak’ın önüne düşünce kaçınılmaz son gerçekleşti, Trabzonspor sadece 3 puan değil, güç–moral kazandı. 
Atlamayalım: Güçsüz kalıp rakibi durdurmak için sertliğe sığınan oyuncular, hakemin işini iyice zorlaştırdı. Hatta Hüseyin Göçek’in Pereira ve Fofona’yı atmamak için gösterdiği çaba da iyi niyetin ötesine geçti.