2-1'e aldanmayın!

Burak-Onur tartışmasının gölgesinde olsa bile Trabzonspor, yıllar sonra ilk kez favoriydi Fenerbahçe karşısında. -En iyi yerli golcü Burak olmamasına rağmen, hücum hattı açık ara üstündü. Bir de, belki de kendi kariyerini belirleyecek maçta cesur davranıp hücum ağırlıklı kadroyla sahaya çıkan Ünal Karaman’ın Erwin Koeman’a karşı taktik üstünlüğü eklenince son yıllarda bir büyük maçta ilk kez bir takımın böylesine üstün, diğerinin bu kadar mahkum kalışına şahit olduk. Karaman, Fenerbahçe’nin tek üretkeni Valbuena’nın karşısına Abdülkadir’i çıkardı, yetmedi Yusuf Yazıcı’yı da o bölgeye yakın oynattı. Bu ikili Fransız’ı durdurmakla kalmadı, inanılmaz işler yaptı. Koeman bu kanattaki faciayı sadece seyretti. İlk yarıda ayağındaki prangalardan kurtulmuş Yusuf Yazıcı’nın resitali vardı özellikle. Klasik sağ kanattan alıp sol ayağıyla çektiği 4 etkili şut vardı, biri direkten çıktı. Rodallega’nın kötü kullanıp kaçırdığı penaltı vuruşu, Nwakaeme’nin iki plasesi. Yani Burak Yılmaz’ın kariyer istatistiklerini geliştirme çabası değil, takım istatistiklerini düşünen bir tablo vardı ama karşılığını bulamadı bordo-mavililer ilk 45 dakikada.

Gol ikinci yarıda geldi. İlginç, sağ bek Pereira ortaladı, sol bek Novak attı. 50-80 arasında yaşananları sanırım Fenerbahçe tarihi yazmaz. Sosa’nın ikinci golü gelene kadar -abartma yok- biri direkten dönen net 5 gol kaçırdı bordo-mavililer. Ki o ana kadar sarı-lacivertlilerin kaleyi bulan şutu yoktu. İlk ciddi atakta Frey’le gol gelince panik yaşadı Trabzonspor ama 3 puanı zaten fazlasıyla hak etmişti. İzlemeyenler tek farklı skora aldanmasın, bordo-mavililer lehine çok özel bir maçtı.