Yetmez ama iyi

Fenerbahçe'nin pamuk ipliğine bağlı şampiyonluk şansının devam etmesi için Trabzonspor'u mutlaka yenmesi gerekiyor. Aksi halde iplik kopacak. Ama kazanırsa umut kırıntılarını bir sonraki haftaya taşıyabilecek.

Galatasaray'ın son 3 maçta böyle ciddi bir puan farkının kapanmasına izin vermeyeceğini düşünüyorum. Sadece ben değil, Fenerbahçeliler de aynı şeyi düşünüyor. Bu düşünce de ister istemez başta sahada mücadele eden oyuncular olmak üzere herkesin azmini ve motivasyonunu olumsuz etkiliyor. İşte bu şartlarda Trabzonspor gibi zor bir takıma karşı kazanmanın güçlüğü daha da artıyor.

Elbette Trabzonspor eski günlerinden uzakta, elbette kaliteli kadrosunun hakkını veren bir performans göstermiyor. Ama yine de büyük maçların havası ve tabelası her zaman farklı olabiliyor.

Bu düşüncelerle başlayan maçın ilk dakikalarındaki görüntü Fenerbahçe'yi cesaretlendiriyor. Zira Trabzonpor ürkek, tedirgin ve kazanmaktan çok kaybetmemeyi hedefleyen bir görüntü içinde. Haliyle bu korkaklık Fenerbahçe'ye cesaret veriyor. Kazanmak zorunda olmalarından dolayı işlerini kolaylaştırıyor.

Hele bir de golün erken gelmesi, "Fenerbahçe bu maçı farklı kazanır" görüntüsü oluşturuyor. Golde Arda'nın olağanüstü yeteneğini sergilediği anları da buraya not etmek lazım.

İşte erken gelen bu gole cesaretinin ve coşkusunun artmasını beklediğimiz Fenerbahçe nedense biraz geri çekilir gibi oldu. Bu da özellikle ilk yarının son bölümünde Trabzonspor'un net fırsatlar yakalamasına neden oldu. Biraz daha becerikli olsalar, soyunma odasına beraberlikle gidebilirlerdi.

İkinci yarıda da ilk yarıdakine benzer bir görüntüyle başladı ve Fenerbahçe'nin ikinci golü bulmasının ardından Trabzonspor çözüldü. Bjelica'nın aynı anda 4 oyuncu değişikliğiyle Trabzonspor'un sahadaki oyun düzenini tamamen bozması da Fenerbahe'nin ekmeğine yağ sürdü. Zaten üçüncü gol de gecikmedi. Fenerbahçe kolay bir galibiyetle yoluna devam etti ama bunun çok işe yarayacağını açıkçası hiç bir Fenerbahçeli düşünmüyor.