Özel olmayan biri!

Geçen hafta lider Galatasaray'la puan farkını 3'e indiren Fenerbahçe'nin, maç fazlasıyla da olsa rakibini yakalama şansı bulunan bir mücadeleydi.

Kazanırlarsa Galatasaray'ın Sivas'ta stres katsayısı artacaktı. Ancak bu hiç kolay değildi. Böyle maçlar çok tehlikelidir.

Hem yönetimsel hem de teknik kadro açısından kaos içinde olan Beşiktaş'ın, taraftarına kendini göstermek ve gönül almak için varını yoğunu ortaya koyacağı bir mücadeleydi.

Bu kadar duyguların yoğun yaşandığı, baskının yüksek olduğu bir derbiye rağmen, iki takımın da hem kenar yönetimi hem de sahadaki oyuncuları son derece sakin ve kontrollüydü.

Derbiye psikolojik üstünlükle çıkan Fenerbahçe'nin, oyun olarak da Beşiktaş'a göre üstün ve gole daha yakın taraf olduğunu gördük ilk yarıda.

Zira kendi evinde Gaziantep'e bile topu veren Fenerbahçe, dün ilk yarıda Beşiktaş'tan %1 daha fazla topa sahip olan taraftı (%49-51).

Beşiktaş savunmasında Emirhan Topçu, Fenerbahçe'nin soyunma odasına önde gitmesine engel olan yegâne oyuncuydu.

Özellikle Dzeko'nun, kaleci Mert'i de geçen vuruşunu çizgiden çıkartarak takımını oyunda tuttu. Çünkü Beşiktaş'ın geriye düşmesi halinde kırılma yaşayabileceği bir maçtı. Tribünler takımın aleyhine dönebilirdi.

Emirhan sadece golü çıkarmadı, aynı zamanda tribünlerin ve takım arkadaşlarının direncini de yukarı çekti. Mourinho'nun ilk yarıda daha çok sağ kanattan gelme düşüncesi doğruydu.

Zira ağır bir oyuncu olan Svensson'a karşı, hızlı Maximin ve Kostiç ikilisi birçok pozisyon hazırladı. İkinci yarıda da her şey Fenerbahçe için iyi gidiyordu. Dzeko %100'lük bir fırsatı kaçırsa da bana göre oyunda kalmalıydı.

Mourinho'nun 67. dakikadaki iki hamlesi de yanlıştı: Hem Maximin'in çıkması hem de Dzeko ile En Nesyri'nin yer değiştirmesi.

Madem kazanmak istiyorsun, çift forvete döneceksin. Buna karşılık Serdar Topraktepe'nin hamleleri Beşiktaş'a golü getirdi.

Dün Dolmabahçe'deki satranç tahtasında yanlış hamleler yapan Mourinho ise belki de 'şah'ın tahtını kaybetmesine neden olacak.