Aldanmayın...

Çocukluğumuzda mahallede, iyi futbolcular A takımda oynar, kötülere de küsmesinler diye B takımı yaratılıp, onlara da orada forma verilirdi. 

Dün akşam rakip Slovakya’nın Spartak Trnava takımı. İsmini de ilk defa duydum. Futboluna gelirsek açık söyleyeyim, bırakın Süper Lig’i 1. Lig’de bile belki orta sıralara oynar. Rakibi bu kadar küçümsemek Fenerbahçe’nin galibiyetine gölge düşürmek için değil. Ancak bugüne kadar Avrupa Kupaları’nda ve Süper Lig’de başarısız bir performans gösteren Sarı-Lacivertliler’in bu galibiyetle kendilerini kandırmaması gerekir. 

Yediği gole kadar korneri bile olmayan, ilk yarının son saniye uzatmalarında bir plase vuruşu dışında kaleyi tutan isabetli şutu bile bulunmayan, heyecan vermeyen, inanılmayacak pas hataları yapan bir rakibe karşı Fenerbahçe’de değişime giden kadrosu futbol adına tek kale oynuyor göründü. Net skorla galip gelseler de Cocu’nun bu maça aldanarak Pazar günü Başakşehir’e rahat olmaması gerekir. Defans ve orta sahadaki birkaç heyecan yaratıcı pasın dışında ilk yarı Slimani’nin üç kafa vuruşundan ikisi kaleciye biri de kuşlara gitti. Elmas’ın ‘Ben bu takımda oyun kurucu olurum’ dercesine forma isteği alkışlanacak güzelliklerden biriydi. 

Slimani dedim de rakip zayıf da olsa girilen gol pozisyonlarının hepsinde bu futbolcu var. İlk yarı atamadı, ikinci yarı rakip kaleci kendisine asist yapıp, boş kaleye 3 metreden ilk golü attırdı. Ancak kafayla attığı ikinci gol alkışlanacak cinstendi. 

Ayew hareketli, Frey ise sanki ‘bende bir şeyler var’ dercesine koşuşturdu. Oynadığı futbola baktığımızda, rakibin yetersiz futbolculardan oluşan bir takım olduğunu düşünürsek Fenerbahçe’nin futbolcusu olmadığını da söyleyebiliriz. 

Kaleci Harun’a fazla iş düşmeyince, normal olarak Roman ve Skrtel de tıpkı Isla ve Hasan Ali gibi hatasız bir görüntü verdiler. 

Dedim ya, uzun zamandır özlenen netice güzel ancak futbol adına yeterli değildi. Bu takım Süper Lig’de olsa şu andaki puanı ya 1 ya da 2 olurdu. Sakın ola ki bu kadroyla Başakşehir karşısına çıkmayasın, yoksa Rize’deki hüsranı bir daha yaşarsın.