4 yanlış bir doğruyu götürdü

Uluslar Ligi, Milli Takımımız için pek öyle güzel hatıraları olan bir kulvar değil. 4'üncü sezonda bu kez hedef B liginden A ligine yükselmek. Ancak gruptaki rakiplerimiz artık Türk futbolunun travması haline gelen 'kuzeyli' 'atletik', 'fizik gücü yüksek' takımlardan oluşuyor.

Önceki akşam Galler karşısındaki oyunumuz da bu travmanın tezahürü gibiydi. Bir omuz darbesiyle son dakika EURO 2024 dışına ittiğimiz Galler, kendi sahasında 'Premier Lig' tadında bir oyun ortaya koyarken, bize 'elimiz yüreğimizde' maçı izlemek düştü.

3 ay önce EURO 2024'te çeyrek finalin kapısından dönen Milli Takım, özellikle 11-11 oyunda vasatın üzerine çıkamadı. Peki neden neydi?

1- Sahada son derece hatalı bir 11 vardı. Forvetsiz oyun ısrarını sürdüren İtalyan hoca, -ki sürdürebilir- Barış Alper'i en ucay atarak bal yapmayan arıya dönüştürdü. Şu kesin ki Barış sağ kanatta bin kaplan gücüne ulaşıyor, merkezde eli ayağına dolaşıyor.

Umarım Montella, forvetsiz dizilişle oyun olarak da istatistik olarak da seyir zevki olarak da gerilediğimizi ve elimizde bu dizilişe uygun bir kadro olmadığını Dünya Kupası elemeleri başlamadan anlar.

2- Sadece Barış yanlış yerde değildi... Herkesin 'Şimdi çıkıp bir şey yapacak' diye beklediği Arda Güler, sağ kanada konulmuş, takım deyim yerindeyse 'maestro'suz bırakılmıştı.

Sahanın Milli Takım adına en kreatif ismine bek kovalama görevi vermek, enerji israfından başka bir şey değildi.

3- Ters ayaklı Mert Müldür'ün sol beke konulması, rakibin maden bulmuşçasına o kulvarı işlemesine yol açtı ve Montella 90 dakika boyunca Mert'in Tottenham'ın fırdöndü kanadı Johnson tarafından yıpratılmasını izledi. Allahtan Mert son derece konsantreydi ve harika bir mücadele ortaya koydu.

4- Montella, rakibin orta sahasının bizim orta sahaya kabul ettirdiği fiziki üstünlüğe çare bulma konusunda da yetersiz kaldı. Orta saha direncini artırmayı 77'de akıl etti, o da yorgunluktan bitap düşmüş İsmail'in yerine Okay'ı alarak.

Peki hiç mi iyi bir şey yoktu takımımız adına? 10 kişilik mücadele ve oyunu tutuşumuz değerliydi bence... 0-0 bu oyun için mutlu olunabilecek bir skor elbette. Ancak EURO 2024'te varımızı yoğumuzu ortaya koyarak mücadele verdiğimiz Çekya ve Avusturya maçları dışında ortada henüz ne bir sistem, ne de sistem umudu var. Üstelik girişte bahsettiğim gibi fizikli, atletik takımlara karşı da far tutulmuş tavşan gibi olmaya devam ediyoruz.

Şimdi rakip Galler'in ruh ikizi diyebileceğimiz İzlanda... Ben yine benzer bir mücadele bekliyorum, belki seyirci faktörü biraz dengeyi bizim lehimize döndürebilir. Ama iyi tarafından bakarsak, ortada olmazsa olmaz bir hedef yok... Belki bu mücadeleler milli takım için de Montella'nın fikir değişikliği için de bir kırılma noktası olabilir.