Şehrin anahtarını verseler hava

"Şampiyonluk camiayı kenetledi.
Beşiktaşlılar sahneye çıkmıyordu.
Artık gururla dolaşıyorlar."
Bu cümleleri son 10 gün içinde iki farklı yöneticinin ağzından duydum.
Mealen
"Beşiktaş'ı şampiyon yaptık.
İnsanlar gururlandı.
Daha evvel şampiyon olamıyoruz diye utanıyorlardı.
Şimdi göğüslerini gere gere dolaşıyorlar" demek.
Allah Allah!
Hangi Beşiktaşlı böyle bir gaflet içine düşebilir ki;
Bence kıyısından bile geçmez.
Tamam, emekleriniz için teşekkür ederiz ama
Açıkçası yadırgadım.

Şunu hatırlatmak isterim ki
Biz doğduktan sonraki 16 sene dahil
Şampiyonluk görmemiş bir jenerasyona mensubuz.
O yılları da
Yaşananları da iyi biliyoruz yani.
Kimse şampiyon olamıyoruz diye
Ne sokağa çıkmamazlık yapardı
Ne maça gelmemezlik.
O zamanlar Kartal Yuvaları ve lisanslı ürünlerin olmamasından dolayı
Öyle giyip de arz-ı endam edecek forma bulamazdık belki ama
Anamızın ördüğü kaşkolü
Şöyle burnumuza kadar sarmalayıp dolaşmak var ya,
Bırakın gururu falan
Şehrin anahtarını verseler havaydı!?

Bırakın sokaklarda kalabalık dolaşmayı
Ve onun gururunu
Şimdilerde çoğu stadın kalabalığı kadar
Akşamdan kuyruklara girişimizi anlattığımız zaman
Bütün okul nefes almadan dinlerdi bizi.
78 yılında Zonguldak’la oynadığımız
"Küme düşmeme" maçına
40 bin biletli taraftar geldiğini bilirim.
Öyle kalabalık sokağa dökülüyorduk ki,
Şampiyonluğu düşünen kimdi ki.
"Beşiktaş'ım sen çok yaşa" diye bağırmak
Ve karşı tarafın sesini bu tezahüratla bastırmak
Paha biçilemez bir şeydi.
Yazarken bile tüylerim diken diken oluyor inanın.

Yeni Açık'ın arka tarafında kalan
Lunapark'ı da bilirsiniz
Kapalı tribünün önündeki caddeyi de
Düşünün bakalım becerebilecek misiniz?
Dolmabahçe'den ta Maçka'ya kadar
Kaç sıra kuyruk yaparsınız Allah aşkına.
Düşünme gücünüz yeter mi buna.
Düşünmeyin boşuna
O zamanlar oluyordu işte.
Trabzon’a daha önce kimsenin
Kalabalık olarak gidemediği yıllarda
(86 yılından bahsediyorum)
(O dönem 20 senede 1 kere şampiyon olmuşuz yani)
3 binden fazla taraftar akın etmişti Avni Aker'e.

Bestelerimizde şampiyonluktan çok bahsederiz ama
Özünde forması için forması için tekmeye kafa koyan adamı alkışlamak.
Daha vakurdur bizim için.
Unutmadan şunu da araya sıkıştırayım;
Şampiyon olundu diye
Beşiktaşlılığını ancak hatırlayan
Beşiktaşlı da varsa
Biz almayalım o arkadaştan.
Zaten öyle birilerinin olduğunu da ben tahmin etmiyorum açıkçası.
Neyse devam ediyorum.
Türkiye genelinde tribün hareketinin
Şampiyon olamadığımız yıllara denk geldiğini hatırlatmakta da fayda var diye düşünüyorum.
Anlayacağınız
Biz hep yeteri kadar kalabalıktık.
Yeri gelir bir otobüsü doldururduk.
An gelir
Barbaros'tan Papua Yeni Gine'ye kuyruk olurduk.
Ama kimse bilmezdi.
Popülizmi sevmezdik
Mazbut takılırdık.

Ondandır bir çok şeyin hep yanlış bilinmesi.
Ondandır Beşiktaş'ı bilmeyenlerin hep ortalıklarda dolanması.
Ondandır bir diş sancısında beklettiğimiz sabır.
Neyse…
Bizi Beşiktaş armasına gösterdiğimiz saygıdan bilsinler yeter!!!
Hadi bana eyvallah.