Matematik aleminin en güzel üçgeni

Ve maç başladı.
Galatasaray,
Banko önünde 3 gündür maaş kuyruğunda bekleyen emekli işçi görüntüsündeydi.
Bezgin ama umutlu.
Beşiktaş ise
Senede bir düzenlenen Gazi Koşusu’nda
En yakın rakibine 3 boy fark atmış favori konumundaydı.
Paniğe müsait ama iştahlı.

İlk atak beklendiği gibi Beşiktaş'tan Quaresma-Sosa işbirliğiyle geldi.
Lakin Sosa altı pastan topu içeri itemediğinde dakika dördü gösteriyordu.
Galatasaray belli ki hırs yapmıştı.
Onlar da Yasin’le karşılık verdi ama o da çerçeveyi tutturamadı.
Bu hırs yumağında Podolski
Önce Marcelo’yla sonra Oğuzhan’la anlamsız bir didişmeye girdi.
Maçın hakemi bu arkadaşa 'Sen bayağı sinirlisin biraz sakinleş' diyerek sarı kartı tereddütsüz çıkartıverdi cebinden.
Galatasaray, Beşiktaş'ı sinirlendirerek oyundan düşürmeyi planlamıştı anlaşılan.
Bir ara sahanın her yerinde kavga vardı.  
Ama Beşiktaş kurnaz bir şekilde bu tuzağa düşmedi.
Orta sahayı ele aldığı gibi hep hücumu düşündü.
Tek eksik atakların rengiydi.
Sonra anlamsız bir durgunluğa girdik.
Bizim yapmamız gerekeni Galatasaray yapıyordu sanki.
Öyle ki 2-3 dakika içinde 6-7 geri pas yaptık kaleciye
Ve bir çok soru işaretleriyle devre arasına girdik.
İkinci yarıya ilk yarıdaki gibi hızlı başladık.
İnançlı desek daha doğru olacak.
Sosa'yla 3 tane yüzde yüzümüz var ki ben anlatamam.
Mutlaka seyretmeniz lazım.
Bir ara sahadaki mücadele
İki Çinli'nin oynadığı masa tenisi maçını andırır oldu.
Bir o yandaydı top bir bu yanda.
Bir forehand bir backhand!
Eskiden İngiliz kolonileri boş bulduğu arazilere kamp kurup yerleşirlermiş.
Biz de öyle yaptık bir ara rakip alana.
Lakin bize lazım olan kamp ateşiydi.
Saldırıyorduk.
Sonra matematik aleminin en güzel üçgenine şahit olduk.
Oğuzhan'la Cenk Tosun eş kenardaydı
Gomez en sivri köşede.
Ve oradan sonsuzluğa yürüdük sanki: 0-1.
Maçın başında konum 3 boy fark veriyordu ya
Son 50 metreye geldiğimizde ise jokey şöyle bir arkasına baktı.
Ve kamçı bile vurmadı ata…
Bu sefer oldu çocuklar.
Bu sefer oldu galiba.