Kulübede sevinç

Orta sahadaki amansız presin.
Isırıcılığın,
Koparıcılığın
Ve üst düzey mücadelenin bir dişlisini evde bırakmıştık.
“Tam da delidir ne yapsa Veli’dir” kıvamına gelmişken.
Yan çizgilerin bu prese destek verip
Orta sahadan öteye tusunami yaratmasına
Din, iman (!)
Ne varsa katkı yapan adamı da
Hayal kırıklığından değil
Parmak kırıklığından dolayı istirahata almıştık.
Dinlenmesi gereken adamların
Dinlenememesi de handikaptı aslında.
Çiğnenip yere tükürülmüş üzüm çekirdeği gibi
Tottenham’ı dağıtmanın da bir artısı yoktu bu maçta.
Ve Gaziantep benim için her zaman zor bir deplasmandı.
Ne çok iyi olduğumuz dönemde bile zorlandığımız
Batuhan’ın son dakikadaki galibiyet golünü unuturum
Ne de Beşiktaş altyapısından Gaziantep’e giden Orhan’ın
Bize attığı 3-2’lik son dakika golünü
O yüzden Bilic’in dediği gibi
Rehavete kapılmamak gerekiyordu.
Daha ilk dakikada Sosa’yla girilen bir pozisyon var
Sosa’nın kale içinde dokunamadığı.
Bu tip maçlarda yakaladığın ne varsa gol yapacaksın.
Yapamazsan
Dakikalar ilerledikçe rakibe özgüven gelir
İkili mücadeleler çoğalır
Ve maçı domine ederler.
Duran toptan ve kontradan gol ararlar ki,
Nitekim aynı Erciyes’ten yediğimiz son dakika golü gibi
3’e 3 yakalanırız.
Hem de bizim cümbür cemaat karşı kaleye doluştuğumuz anlarda gerçekleşti olay.
Aynısının kopyası…
Bilic hem bu saha paylaşamamaya
Hem de Gökhan’ın dirseğine önlem alması gerekiyor.
Fındık kabuğunu dolduramayacak konulardan
10 kişi kalmak
Beşiktaş’ın başını çok ağrıtabilir.
Bizden söylemesi.
İkinci yarı yine durgun, yine ahesteydik.
Motta’nın sakatlanmasına üzülürken
Oğuzhan’ın hazırlayıp,
Oğuzhan’ın sunduğu bir film seyrettik.
Lakin Bilic’in ödül olarak
Oğuzhan’ı oyundan almasını biraz yadırgadım.
Çocuk gol sevincini yedek kulübesinde yaşadı iyi mi!
Necip kardeşime de bir çift kelam etmeden olmayacak.
Ne olur şu sarı kart görme huyundan vazgeç kardeşim.
Neticede bu yorgunlukla bu kadar eksikle alınan 3 puan
Şam’da kaysıdır.