Krallar ölmez

Süleyman Seba 'Nuh' diyordu, 'Peygamber' demiyordu.
Yaşanan bir dizi olaylar sonucunda
Sisli,
Duygusal,
Netameli geçen bir haftayı geride bırakmıştık.
Ve Feyyaz
Adım adım Fenerbahçe'ye gidiyordu.
Rahmetli Ferhat Özgen çok çaba sarf etti.
Gitmemesi için Feyyaz'ın.
Aynı şekilde biz de çok uğraştık.
Ama nafile sevdalar.
Neler yapmadık ki
Sezon açılışı vardı İnönü'de
Ve tıklım tıklımdı stat.
Taraftar biraz da 'Bir sürpriz olacak Feyyaz kalacak' mantığıyla akın etmişti stada.
Açık tribünde koskoca
'Feyyaz'sız Beşiktaş, yumurtasız menemene benzer' flaması açılmıştı.
Ve biz de efsane sloganı patlatmıştık.
"Büyük Başkan Feyyaz'ı bize bağışla."
Ara ara ama sık sık ve ha bire bağırıyorduk.
Artık finale gelmiştik.
Oyuncu anonsları ediliyor
Yeni transferler tanıtılıyordu.
Işıklar söndürülmüş
Çıkış tüneline dev bir projektörün ışığı konuşlandırılmıştı.
Ve stat hala bağırıyordu.
"Büyük Başkan Feyyaz'ı bize bağışla."

Takdim sırası Büyük Ali’ye geldiğinde
Nefesimi tutmuştum.
Ali koluna Feyyaz'ı takacak sahaya öyle çıkacak diye düşlemiştik sahneyi
Gayrısız, hepimiz
Ali'nin dalgalı saçlarını gördüm tünelin ucunda.
Kalbimin dışarı çıkacağını hissettim o an
Feyyaz da yanında mıydı Ali'nin
Çık yoktu statta
Ali başı önde
Tek başına orta sahaya süzüldüğünde
Benim gibi kaç yüz kişi ağlıyordu acaba
Kaç kişi sinir krizleri geçirmişti kim bilir.
Yıkılmıştık.
O an stadın havasını anlatamam size
Bu 'Feyyaz Beşiktaş'ta artık yok' demekti.

O sahada biz tribünde attığımız gollerle
Zaferlere yürüdüğümüz Feyyaz
Adına şarkılar bestelenen Feyyaz
'Tabelaya gol yaz' artık yoktu.
Hangisini anlatsam ki;
Göz göre göre gitmişti.
Neyse!!!
Akabinde
Sezonun ilk maçlarından biriydi.
Kocaeli'yle oynuyorduk.
Maçın daha yarım saati dolmamıştı ki,
Oktay 3-4 gol birden attı
Ve bir dalgalanma oldu açıkta
Birden
"Feyyaz öldü Allah rahmet eylesin" diye ayağa kalktı yeni açığın bir bölümü.
Afalladık.
'Ne oluyor?' bile diyemedik.
Fener’e giden Feyyaz için
"Kalbimizden attık" diye bir mesaj yatıyordu sloganda.
Bunu da tetikleyen
Oktay'ın peş peşe gelen golleriydi.
"Kral öldü, yaşasın yeni kral" diyorlardı yani.

Bu yazıda konu asla Feyyaz değil.
Hazır milli maç arası varken
Canım biraz anılara uzanmak istedi.
Onunla yaşadığımız bir dönemi
Bugünlere ışık tutsun diye yazdım o kadar.
Yoksa o dönemi iki mürekkeple yazmak mümkün değil bilesiniz.
Kaleme almamdaki sebep ise
Bir gazetenin Gaziantep hazırlık maçından sonra
"Kral öldü, yaşasın yeni krallar" diye başlık atması
Ne bileyim garibime gitti işte.
Beşiktaş’ın bekası bir yana
Beşiktaş’ı baki kılan da
İçinde barındırdığı satır başlarıdır.
Ve bazı yaşananları unutmak namümkündür.
Mesela
Gomez'i algıda öldürebilirsin ama
Bir sezonda attığı 26 golü ne yapacaksın!
Aboubakar 30 gol atıp gittiğinde
"Kral öldü mü" diyeceksin ona da
Elini sıkıp teşekkür etmek yok mu geleneklerimizde
Her geleni havaalanlarında karşılarız da
İçlerinden birini bile yolculamaz mıyız alkışlarla
Bir kap su dökemez miyiz arkasından
Yeni gelenleri alkışlayıp, destek olalım tabii ki
Ama her gidene "Öldü" demek?
Bu popülist yaşam biçimi.
Bu yanlış felsefe tarzı
Bana uygun gözükmüyor.
Gözükmemeli.
"Krallar ölmez" deyip yürümek en iyisi sanki.