İlk nefeste yaralandı sigaram

Can çıkar huy çıkmaz lafına hürmeten
Tilkiler dolaşıyordu kafamızda.
İsmini çıkarıp,
Rengini ve hocasını aynı tutan bu takım
Yine ters mi düşecekti yolumuza
Hocası demişken
Yatacak yeri de kalmamıştı Abdullah Hoca’nın!
Zira ne İnönü Stadı’nın büyülü havası kalmıştı ortada
Ne de ona vakit çaldığı için
‘Yere yatsana’ diye bağıran taraftar.
………………..
Yunanistan sınırına yakın oynadığımız bu maçta
Son 2 haftada gelinen sıfır sorunsalı
Ve onun sıkıntısı baş roldeydi.
‘Kötü futbolu oynuyor’ denen rakipler kazanıyor.
İyi Beşiktaş kaybediyordu.
Bu bile moral bozucuydu.
Gökhan yok
Veli yok
Olcay yoktu.
Hakemlerin ne yapacağı belirsizdi.
Ve problem çoktu.
Öte yandan
Çift forvete dönen Bilic
Ve ilk 11 şansı bulan 2 adet Cenk vardı sahada
Sosa ise değişik bir sima olarak çarpıyordu gözümüze.
Koskoca bir ilk yarıda
Uzak mesafeli doldur boşaltla hedefe gitmek isteyen Beşiktaş’a karşılık
Kontrayla pozisyon arayan Başakşehir’in didişmesini seyrettik.
Futbol yorumcuları ‘orta saha mücadelesi’ diyor ama
Ben buna ‘orta oyunu’ diyorum.
‘Orta’ dedik ya
Beşiktaş Kerim Frei’yle ortadan iyice zorlamaya başladı.
Kerim’in bu bireysel mücadelesi takımı itmeye başladı ki
Demba’yı secdede gördük.
Hem de bütün ihtişamıyla
Adeta yoktan var eden Kerim’in resitali devam ediyordu.
Müthiş hızı, seri ayaklarıyla
Kadere de çalım atmayı ihmal etmemişti Kerim…
Nalına da mıhına da derler ya!
Kerim tersini düzüne çevirmişti her şeyin.
Ve Bilic’e anlamlı bir göz kırpmıştı.
Hani der ya şair;
“Ve hırsla çaktım kibriti.
Ve ilk nefeste yarılandı sigaram.”