Çağatay’ın ÇALDIKLARI!

Sezon başında Federasyonun ön gördüğü
‘Öbür sene saha içinde yalnız 5 yabancı olacak’
Kuralına uyarak hazırlıklarını ve düşüncelerini bu şekle göre ayarlayan
Beşiktaş’ın ve yöneticilerinin
Bu kuralın değiştirilmesine isteyenlere karşı sergiledikleri tavrı sonuna kadar desteklediğimi belirterek yazıya başlıyorum.
Lakin bu tabloya uygun genç yetenekleri bulmak
Ve iskeleti
Kalibresi yüksek yabancı oyunculara teslim etmek boyunlarının borcudur.
Maç Konya’yla olunca Mevlana’sız olmaz.
‘Kim olursan ol yine de gel’ diyen Mevlana
Dün gece ‘Maçı hazırlayanlara’ kelamını iyi anlatamamış bence.
Baksanıza ‘Erkek kısmı evde seyretti maçı.’
Maça bir gece kala ‘Gelmeyin’ demek
Biraz ayıp kaçtı bence…
Bari Mevlana’nın sözü hürmetine saygı gösterseydiniz diyeceğim ya, neyse…
Bu saatten sonra maça kimin geldiğinin pek de önemi yoktu sanki.
Beşiktaş maçı kazansın yeterdi.
Düzgün oyuncu seçimi
Çalışılmış strateji
Ve maça uygun taktik
Hepsi bu…
Ve ilk yarının son 20 dakikasında
Son 20 maçtır görmediğim
Ne yaptığını bilen bir Beşiktaş seyrettim.
İsmail’in füzesi
Motta’nın Sergenvari 25 metrelik şık plasesi
Almeida’nın kafa şutu
Olcay’ın aşırtması
Hepsi de baskının ve hırsın eseriydi.
Hop oturup hop kalktık.
Bu kadar şık enstantaneleri golle süsleyememek ise Beşiktaş için büyük handikaptı.
Zira ikinci yarı klasik hastalığımız olan
Panik ve buna dayalı özgüvensizlik gene nüksedebilirdi.
65. dakikaya kadar da korkmadık değil hani…
Hele Gekas’ın bir volesi var ki,
Tolga’yı ilk gördüğüm yerde alnından öpeceğim.
Oğuzhan’ın golüne sevinirken
Gekas’ın kaçırdıklarına Tolga’nın kurtardıklarına
Bir öpücük bir öpücük daha derken
Gol şeytanının dokunuşuna teslim olduk.
Bilic kulübede iki elini yüzüne kapamış ağlarken
Çağatay denen hakem
Belki de koskoca bir sezonu yerle bir ediyordu.
Kime kızsaydık ki…
Yedek kulübesini böyle güçsüz bırakanlara mı?
Çağatay’ı o maça verenlere mi?
Çağatay’ın çalmadıklarına mı?
Yoksa Çağatay’ın ÇALDIKLARINA MI?