Her yönüyle alkışlık!

Sabırsız fanatiklerin belki de, stattan çıkmayı-TV'yi kapatmayı dahi düşündükleri ilk 15 dakika vardı Trabzon'da. Monaco gözü kapalı, hızlı paslarla büyük baskı kurdu, önemli pozisyonlar da yakaladı Trabzonspor kalesinde. Açıkçası dakikalar ilerledikçe güven azaltabilecek, ayakları titretebilecek bir tabloydu sanki ama bordo-mavililer olayı tamamen tersine çevirdi, oyuna, şu şekilde ortak oldu:

Öncelikle Uğurcan bu sezon ilk kez bu kadar etkili devreye girdi, kurtarışları ve güvenli duruşu ile Monaco'nun gardını düşüren ilk isimdi. Ardından Abdullah Avcı geriden uzun topla çıkan defans oyuncularını uyardı, bu kez her pas ayağa oynandı. Özellikle Hamsik–Bakasetas işbirliği ile artan pas yüzdesi sonrası, bordo-mavililer nihayet o kâbus gibi 15 dakikanın ardından topun peşinden koşmayı bıraktı, bu kez Monaco koşmaya başladı. Bu ani değişim Fransız ekibin disiplinini bozdu hemen, rakiplerine müdahalelerde hep uzaktaydılar.

Her geçen dakika Trabzonspor'un oyun aklı devreye daha çok girdi, Monaco çaresiz kaldı çoğu pozisyonda hata üstüne hata yapmaya başladı. Uğurcan takımına ne kadar güç verdiyse Monaco kalecisi Nübel tam aksine kendi ekibinin çöküşünü başlatan isim oldu. O'nun hatası ile sanki düğüm tamamen çözüldü Monaco'da. Sonrasında Abdullah Avcı'nın yaptığı her dokunuş, her değişiklik işe yaradı bu zor maçta, güle oynaya goller attılar. Trabzonspor adına stres dolu, açıkçası gerginliğin dozajının da giderek arttığı bir dönemde hem de:

Taktik futbol, harika goller, Trabzonspor'u yeniden grubun favorisi haline getiren sonuç, ülke puanına katkı gururu, düne kadar taraftarın hedefi ndeki Hüseyin Türkmen'e bu denli kritik maçta görev verme cesareti ve O'nun da bunun altından başarıyla kalkması, A.Ömür'le barış, takıma gelen özgüven vs. vs... Her yönüyle hak edilmiş muhteşem bir akşamdı.