Enkaz mı bu?

Tabii ki bu maçla ilgili sorulacak olan ilk soru, “Abdullah Avcı ilk sınavında hangi farkı yarattı?” olacak. Trabzonspor, beklenen 11 ve dizilişle, 4-2-3-1’le sahadaydı. Küçük bir detay, ilk yarıda Abdulkadir Parmak’ın sağ kanatta adaşı Ömür’e daha çok desteği ve daha çok hücuma çıkışı oldu. Zaten tek gol de bu kanattaki çok sayıdaki atakların birinden geldi.

Avcı’nın kısa sürede sistemini oturtması zaman alacak ve en büyük şansı da karşısında, böyle bir maça 5 ofansif oyuncu ile çıkan B.B. Erzurumspor’un olmasıydı. Çünkü Bordo-Mavililer’in takım savunması kötü, pozisyon vermesi beklenilir bir durum ve bu yüzden özgüvenini ancak hücumdaki reaksiyonlarıyla bulacaktı ve öyle de oldu. Üstelik Mehmet Özdilek, ilk yarıda sürekli işleyen Trabzonspor’un sağ kanadına önlem almadı ve bu hata pahalıya mâl oldu.

Ofans gücü iyi, savunmada sorunlu iki takımın maçı beklendiği gibi oldu. İki taraf da kolay pozisyonlar buldu ama dakikalar geçtikçe ibre konuk ekip lehine döndü. Aksayan Kaan ve Navikovas’ın bölgesine Obertan da iyice yaklaşınca, Bordo-Mavililer’in sağ kanadı da çöktü, tamamen çaresiz kaldı. Çünkü Trabzonspor’un sol kanadı zaten hiç çalışmadı.

Günün şanssızı şüphesiz Ekuban’dı. Ekuban, bu maçta daha fazla istatistik yapabilirdi, 35’te Afobe’ye, 60’ta Baker’a attığı paslar, rahatlıkla asist olarak yazılabilirdi, rahatlıkla! Bir de yanlış tabela kurbanı da oldu, oyundan çıktı, 15 saniye sonra girdi!

Erzurumspor ikinci yarı boyunca bariz baskı kurdu, son derece organize ataklar geliştirdiler, beraberliğe çok yaklaştılar ama son vuruşlarda kesinlikle beceriksizdiler. Çözüm arayan Avcı’nın hamleleri de hiç işe yaramadı. Kötü oynayarak kazanmaları açıkçası sürprizdi, nefes aldırdı herkese. Ama bahsettiği takım savunması konusunda, kaleciden başlayarak tahmin ettiğinden çok fazla işi var. Bu futbolla ilgili açıklaması ‘enkaz devraldık’ da olsa haklı, ‘kalite koyamadık, rakibi adeta seyrettik, çözüm bulamadık’ dese de!