HABER MERKEZİ
Juventus forması giyen milli oyuncu Kenan Yıldız, İtalya basınından Corriere dello Sport'a konuştu.
ÇOCUKLUKTAN GELEN DİSİPLİN
"Dört yıl boyunca okuldan sonra eve gider, çantamı alır ve babam beni Münih'e götürürdü. Akşam dokuzda, bazen daha geç dönerdik. Haftada üç kez. Gidiş-dönüş 240 kilometre. On yaşına geldiğimde Münih'e taşındık... Babam Engin, en çok birlikte çalıştığım antrenör; küçüklüğümden beri günde en az altı saat... İki saat tek başıma, sonra çokça dörde dört."
"BENİM MENAJERLERİM ANNEM VE BABAM"
Babasının ne iş yaptığına dair gelen bir soruya Kenan, "Önceden hassas mekanikçiydi. Şimdi annemle birlikte benim menajerlerim. Annem Roma'da okudu, İtalyanca biliyor." yanıtını verdi.
"YAŞITLARIMDAN FARKLI DEĞİLİM"
"Ben çok normal biriyim. Ayakları yere basmak kolay değil çünkü hayatım normal değil ama sağlam bir ailem var, arkadaş çevrem kapalı. İnsanları gözlemlerim, gerçek ile sahteyi ayırt edebildiğimi düşünüyorum. Sakinim, gülmeyi ve şakalaşmayı severim, yaşıtlarımdan farklı değilim."
"NEDEN ALMANYA YERİNE TÜRKİYE'Yİ SEÇTİN?"
"Almanya'da beni yeterli görmüyorlardı, hep başkalarını çağırıyorlardı. Sadece ben yeteneklerimin farkında değildim; çocukken katıldığım tüm turnuvalarda MVP seçilirdim. Sekiz yaşındayken 18 yaşındakilere karşı oynuyordum."
"TEK ÇOCUK DEĞİLİM, BENİM KARDEŞİM CAN UZUN"
"Tek çocuksun, değil mi?" şeklinde gelen bir soruya Kenan, "Hayır, bir kardeşim var: Eintracht'ta oynayan Can Uzun. Birlikte büyüdük, birlikte takımda ve milli takımda oynadık, gerçek kardeş gibiyiz. Günde üç kez konuşuruz. Hatta bak şimdi beni arıyor."
"SANA ÖZEL BİR MUAMELE VAR MI?"
"Basın şu anda bana iyi bakıyor ama biz hep sonuçlara bağlıyız. Avrupa Şampiyonası'nda küçük bir şey yüzünden sorun yaşadım... Kameraya iki saniye saçımı düzeltirken yakalandım, aslında bir böceği kovmak istiyordum. 'Görünüşüne oyundan daha çok önem veriyor' dediler. Ama orada kaldı."
"KONTROLLÜ BİR ÇOCUKLUK GEÇİRDİM"
"Küçüklüğümden beri ailem bana başkalarından üstün olmadığımı öğrettiler. Kontrollü bir çocukluk ve ergenlik geçirdim. Ölçülü. Ayakkabı ya da kıyafet için küçük bir para harcasam bile ay sonuna kadar yetmeliydi. Annem 'Sonrakini bekle' derdi."
"ASLA PARA İÇİN OYNAMADIM"
"Asla para için oynamadım, kendimi geliştirmek için oynadım. Paranın her zaman bir sonuç olduğunu düşündüm. Ailem bu kısmı hallediyor. Aileme sadece Juve'de çok mutlu olduğumu söyledim."
"MESELE PARA DEĞİLDİ!"
"Mesele para değildi, para yoktu. Bayern'de çok fazla sorunum vardı. 9 yıl orada kaldım ve hiçbir zaman onların güvenini hissetmedim; her zaman benden daha iyi biri vardı. Ayrılmak kolaydı, hatta doğal diyebilirim."
DEL PIERO
"Bu tür karşılaştırmaları sevmiyorum çünkü ben daha yeni başlıyorum, o ise bir dünya futbol efsanesi, Juve ve futbol tarihinin bir parçası. Kendi hikayemi yazmak, geride kendime ait bir iz bırakmak istiyorum."