Merve Kantarcı Çulha
Bazı kişilere göre uzun ilişkinin sırrı aşk olurken bazılarına göre de sabır. Peki, sizce ilişkilerde erkekler mi daha çabuk vazgeçiyor kadınlar mı?
Yapılan araştırmalar ve uzman görüşleri, bu soruya tek bir yanıt olmadığını gösteriyor. Kadınlar çoğunlukla ilişkiye daha bağlı görünürken, erkekler ise duygularını içlerinde yaşadıkları için daha hızlı kopuyormuş gibi algılanabiliyor. Ancak işin aslı, aşkın kırılma noktalarında her iki tarafın da farklı nedenlerle geri adım attığı ortaya çıkıyor.
ARAŞTIRMALARDAN NOTLAR
Harvard Üniversitesi'nin 12 yıllık bir araştırmasına göre, uzun süreli ilişkilerde kadınların bitirme kararını daha sık verdiği gözlemlendi.
Avrupa'da yapılan bir başka çalışmada ise erkeklerin kısa süreli ilişkilerden daha hızlı koptuğu, kadınların ise uzun vadeli bağları sürdürmekte daha istekli olduğu bulundu.
Uzmanlar, bu farkların aslında "cinsiyet"ten çok "kişilik, beklenti ve kültürel faktörler"le ilişkili olduğuna dikkat çekiyor.
Sonuç olarak, aşkın kırılma noktalarını belirleyen şey cinsiyet değil; güven, iletişim ve beklentilerin uyumu.
KADINLAR İLİŞKİLERDE NASIL?
Psikoloji araştırmalarına göre kadınlar, ilişkiye başlamadan önce daha seçici davranıyor.
Seçtikleri ilişkiyi sürdürme konusunda erkeklere göre daha fazla çaba gösteriyorlar. Ancak güven sarsıldığında ya da duygusal bağ koptuğunda, kadınlar çok net ve kararlı bir şekilde vazgeçebiliyor.
Bu durum, dışarıdan bakıldığında kadınların "bir anda bitirdiği" algısını doğuruyor.
ERKEKLER NEDEN VAZGEÇİYOR?
Yapılan bazı araştırmalara göre erkekler, özellikle ilişki içinde iletişim sorunları ve duygusal ihtiyaçlarının karşılanmaması durumunda kadınlardan daha erken uzaklaşabiliyor.
Erkekler genellikle duygularını içselleştirdiği için, bitiş sinyalleri fark edilmeden bir anda kopuş gerçekleşebiliyor.
"Duygusal sabır eşiği" kadınlara göre daha düşük bulunuyor.
AŞKIN KIRILMA NOKTALARI
Kadın ya da erkek fark etmeksizin, ilişkilerin bitmesine yol açan belli başlı kırılma noktaları var:
Güven kaybı (aldatma, yalan, ihanet)
İlgisizlik ve ihmal
Sürekli çatışma ve iletişim eksikliği
Ortak hedeflerin olmaması
Aile ve çevre baskısı