Hatay'ın ünlü tatlıcısı İdris Amca: Birbirimize moral olmamız lazım

Bir gece vakti Hatay'ın karanlık ve ıssız sokaklarında dolaşırken ilişiyor gözümüze İdris Amca'nın dükkânı. Elektriğini bir şekilde bağlamış, parlıyor sarı sarı ışıklar. "Tatlıcı İdris Amca" yazıyor tabelasında. Deprem bölgesinde bulunduğumuzdan beri çok alışık bir görüntü olmadığından direksiyonu çeviriyoruz dükkânın önüne. Sanki 40 yıllık dostlarını karşılar gibi önümüze çıkıyor İdris Uzun, en az kendisi kadar içten duygulara sahip eşi Kadriye Hanım'la. "Yıkılmadık, ayaktayız" diyor. Gazeteci olduğumu öğrenince de "Yaz bunları" diyor, "Mutlaka yaz, yıkılmadık, ayaktayız..."

TATLICILIK BABA MESLEĞİM

Önce aç olup olmadığımızı soruyor, ardından gönüllü olduğumuzu söyleyince de birbiri ardına tekrarlıyor sorusunu: "Aç mısınız? Yengen yemek yapsın size". Lezzetli tatlısını yerken de daha yakından tanıma imkânımız oluyor onu: "1967 Hatay Kırıkhan doğumluyum. Tatlıcılık baba mesleğim. Toplam 7 kardeşiz. En büyüğü vefat etti. Üç erkek kardeşim de tatlıcı, diğerleri kız, evliler. Babama tatlıcılığı Antakyalı bir kadın öğretmiş. İlkokul mezunuyum. Yedi sene ailemle birlikte İstanbul Koca Mustafa Paşa'da yaşadık, yine tatlıcılık yapıyordum. Sümbül Efendi Camisi'nin orada Hatay Tatlıcısı vardı, onu ben işletiyordum. Yedi yılın ardından annemin vefatı, babamın rahatsızlığı nedeniyle tekrar Hatay'a döndük. Tatlıcılığı çok severek yapıyorum. Hiçbir iş sevmeden uzun süre yapılmaz."

AKLIMA İLK GELEN AİLEM OLDU

İdris Amca'ya deprem sırasında nerede olduğunu ve neler yaşadığını sorduğumda ise şunları anlatıyor: "Deprem sırasında evdeydim, ailem kızımın yanına gitmişti. Kızım Tuğba Kırıkhan'da yaşıyor, ailem oradaydı. Onların evi büyük hasar almış, çelik kapı açılmayınca camdan çıkmışlar, canlarını zor kurtarmışlar. Ben de hemen dışarı fırladım. Zaten İstanbul'da 1999 depremini yaşamıştım. Onun için hemen dışarı fırladım ve sabaha kadar yatmadım. Ailemle ancak akşamüstü buluştuk. Burası bir mahşer yerine dönmüştü. İkinci depremde de beraber değildik. Onları aldıktan sonra dükkâna geldim ve dükkânı hiç kapatmadım. Dükkân benim için daha garantiliydi, tek katlıydı ve hiç hasar almamıştı. Çok korktum, dışarı fırlayınca tüm mahalleyi ben kaldırdım. Aklıma hemen ailem geldi."

TÜM TÜRKİYE KIRIKHAN'A GELDİ

İdris Amca şu an nasıl hissettiğini ise şu sözlerle dile getiriyor: "Psikolojimiz çok yerinde değil ama Allah'a şükür ediyoruz, yapacak da bir şey yok çünkü. Bütün düzenimiz bozuldu. Yaşadığımız Kırıkhan'da kimse kalmadı ama bütün Türkiye Kırıkhan'a geldi, hepsi bize her konuda yardımcı oldular. Moral olsun diye dükkânı hiç kapatmadım zaten. Bu süreçte çok güzel, iyi insanlarla karşılaştık. İdris Amca diye sürekli gelip ziyaret ettiler beni, ben onları, onlar da beni çok sevdiler, hepsine çok teşekkür ediyorum. Bütün Türkiye bizi ziyaret etti, bize yardım ettiler. Herkese çok teşekkür ediyorum ama bizi unutmasınlar."

KENDİMİ BİLDİM BİLELİ TATLICIYIM

İdris Amca'ya bir de tatlılarının neden bu kadar sevildiğini soruyorum. O da şöyle sıralıyor nedenlerini: "Katkı maddesi kullanmıyoruz, burada Kırıkhanlılar da bizi bilir. Hizmet çok önemli bir şey. Ben esnaflık yapıyorum. Hani derler ya çekirdekten yetişme. Çocukluğumdan beri, kendimi bildim bileli tatlıcılık yapıyorum. Sabah okula giderdim, öğleden sonra geldiğimde babamın yanına gelip otururdum. Çocuklarım da tatlıcılık yapsın çok isterim, şimdi bana yardım ediyorlar. Damadım da tatlıcılık yapıyor. Onlar da bu mesleği devam ettirsin isterim. Bizim aile boyu tatlıcı olduğumuzu biliyor Kırıkhanlılar, bu nedenle bize güveniyorlar."

AMACIM TATLILARIMLA MORAL OLMAK

İdris Amca tatlıcı dükkânını 24 saat açık tutmasını ise şöyle açıklıyor: "Amacım sadece para kazanmak değil aynı zamanda ihtiyacı karşılamak. İnsanların tatlıya da morale de ihtiyacı var. Bana hemen her gün herkes teşekkür ediyor. Bu beni çok mutlu ediyor. İnsanları sevindirmek çok güzel bir şey. İnsanlar kendilerine moral olduğum için bana minnet duyuyorlar, sağ olsunlar."

BURAYI TEKRAR KIRIKHAN YAPMAMIZ LÂZIM

İdris Amca'nın Hataylılara da bir çağrısı var: "Bence geri dönmeliler. Çünkü burası bizim yurdumuz. Burası özel bir yer. Rica ediyorum hepsi dönsünler. Ben ayrılmayı hiç düşünmedim, düşünmüyorum da. Çünkü birbirimize sarılmamız lâzım, tekrar burayı Kırıkhan yapmamız lâzım. Kırıkhan canlı bir yerdi, şıkır şıkır bir yerdi, bunu yeniden birlikte başaracağız."